W Polsce święto dedykowane kobietom stało się popularne w czasach PRL. Jednak historia Dnia Kobiet liczy już ponad 100 lat.

Historycy nie są do końca zgodni w kwestii ustalenia skąd pochodzi święto. Uznaje się, że pierwowzorem Dnia Kobiet są starożytne Matronalia, czyli dedykowane mężatkom święto związane z kultem płodności i macierzyństwa. W starożytnym Rzymie obchodzono je 1 marca.

Za pierwsze obchody Dnia Kobiet uznaje się demonstracje, które miały miejsce 28 lutego 1909 roku w Stanach Zjednoczonych. Zapoczątkowane zostały one przez Socjalistyczną Partię Ameryki. Najprawdopodobniej nawiązywało do marszu 15 tys. pracownic zakładów odzieżowych (upamiętniających z kolei podobny marsz z 1857 roku), domagających się praw politycznych i ekonomicznych dla kobiet. Miał on miejsce na ulicach Nowego Jorku 8 marca 1908 roku.

Oficjalnie Międzynarodowy Dzień Kobiet jako święto ustanowiła w 1910 roku Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze. Święto to miało służyć krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet. I rzeczywiście w pierwszych latach było okazją do podejmowania tego tematu. Po wojnie kultywowane było głównie w państwach bloku komunistycznego. Nasze mamy i babcie z pewnością pamiętają wręczane paniom z tej okazji goździki, rajstopy czy torebki z ziarnami kawy. Z czasem asortyment się nieco zmienił. Goździki zostały zastąpione tulipanami, a rajstopy np. kostką pachnącego mydła. We wszystkich zakładach pracy święto było obchodzone obowiązkowo. Stąd wiele kobiet ma spory dystans do Dnia Kobiet i traktuje to święto jak „komunistyczny” przeżytek.

Czytaj także: Kobiety na tablice

O ideach związanych z początkami święta, czyli upominaniem się o równe prawa dla kobiet, przypominają zwykle feministki organizując 8 marca „manify”. Przyjęło się również, że tego dnia panowie obdarowują swoje żony, narzeczone, matki, siostry, córki czy koleżanki kwiatami i drobnymi upominkami.