Dawid Grzelczak
Jej kariera rozpoczęła się w 1966 roku po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi. Pierwszy angaż znalazła w Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu, gdzie wyróżniła się rolą Julii w szekspirowskim dramacie. Za tę kreację otrzymała prestiżową nagrodę SPATiF dla początkujących aktorów podczas 7. Kaliskich Spotkań Teatralnych. Później występowała na warszawskich scenach, m.in. w Teatrze Komedia, Kwadracie oraz Na Woli. Tam odegrała zapadające w pamięć postaci, jak Polly w "Operze za trzy grosze", tytułowa Jadzia w "Jadzi wdowie", Helena w "Pięknej Helenie", Hania w "Boso, ale w ostrogach", Oliwia w "Wieczorze Trzech Króli", Wanda w "Romansie z wodewilu", Miss Betty Norman w "Pamiętniku pani Hanki" czy Kaczulska w "Rodzinie".
Debiut i role dramatyczne w filmie
Pierwszą znaczącą kreację filmową stworzyła jako Celina w obrazie "Drewniany różaniec", grając ubogą, lecz przebiegłą dziewczynę z sierocińca – daleką od późniejszych zabawnych wcieleń. Pokazała też dramatyczny talent jako wstrząsająca Wilińska, oskarżona o dzieciobójstwo w "Kardiogramie", oraz ponętna Adela w adaptacji "Sanatorium pod Klepsydrą" Wojciecha Hasa.
Sukcesy komediowe i telewizyjne
Widzowie pokochali ją za występy w hitach jak "Nie lubię poniedziałku", "Nie ma róży bez ognia" czy serial "Alternatywy 4". Często gościła w Teatrze Telewizji, głównie w lżejszym repertuarze: "Podróż pana Perrichona", "Alicja prowadzi śledztwo", "Prawdziwy mężczyzna", "Oskar", "Ich czworo". Pojawiała się w humorystycznych "Bajkach dla dorosłych", a okazjonalnie w poważniejszych, jak Marika w "Niemcach" czy Emilia w "Otellu". Ostatnie lata spędziła w Skolimowie, blisko Konstancina-Jeziorny, po śmierci męża Włodzimierza Nowaka. Pogrzeb zaplanowano na Starych Powązkach.
Napisz komentarz
Komentarze